Week 10

Cape Tribulation

Deze week heb ik het wat rustiger aan gedaan. De intensiteit van het duiken kan ik nog steeds merken. Niet alleen heb ik een paar dagen nodig gehad om bij te komen, ook kleine dingen zoals wondjes op mijn voet van de flippers en blauwe plekken zijn nog zichtbaar. Maar het was het allemaal wel waard.

Inmiddels is de Mexicaan (Anuar) weer naar Sydney gevlogen, waar hij studeert. Met de Nederlander (Albert) ben ik verder gereisd. Vorige week waren er in Cairns 2 Amerikaanse Oorlogsschepen. Van wat ik gehoord heb kwamen ze van de golfregio. De schepen trokken veel bijkijks en ook de 8.000 mariniers die een week lang een soort van vakantie hadden trokken veel aandacht. De inkomsten die de mariniers voor Cairns opleveren zijn enorm, 8.000 man op een inwoner aantal van 120.000. Hier maakten ze schattingen van over de $10 miljoen.

Zondag zijn wij een kijkje gaan nemen bij de schepen. En tot onze verbazing was het vliegdekschip open voor publiek. Voor de kosten van 10 minuten in de wachtrij en het laten zien van je ID-bewijs mocht je naar binnen en kreeg je een tour. Het schip zelf was enorm, een meter of 200 in lengte. De enige plekken waar wij mochten komen waren waar ze hun voertuigen en vliegtuigen geparkeerd hebben. Zowel benedendeks als op het bovenplatform waar de vliegtuigen opstijgen en landen. Het arsenaal aan harriers (vertikaal opstijgende straaljagers) en helikopters was indrukwekkend. Ook stonden er een aantal hummers voor verschillende doeleinden zoals ambulances en met ruimte voor een mitrailleur in het dak.

Dinsdag ben ik met Albert naar Cape Tribulation gereisd. Een natuurgebied 2 uur ten noorden van Cairns, met voornamelijk tropisch regenwoud, mangrovebossen en enkele stranden. Het hostel waar we in zaten zat in feite middenin het regenwoud waar ze een aantal hutten neer hebben gezet. Een mooie en geheel nieuwe ervaring om in het "wild" te overnachten. De dieren lopen in feite langs en door het hostel, ook al zul je de grotere meestal niet zien. We zijn hier spinnen tegengekomen van 15 centimeter doorsnede, de grootste in Australië.

via een touw hebben ze een tocht door het bos uitgezet langs het hostel. Het is moeilijk om als je onervaren bent dieren te spotten. Je hoort overal vogels en op een gegeven moment hoorden we enkele wilde zwijnen steeds dichterbij komen, maar die zijn we maar uit de weg gegaan. De volgende avond hebben we met een gids een nachtwandeling gedaan. De dieren die je hier tegen kunt komen zijn wilde ratten, muizen, possums (soort van zwart/wit-gestreepte buidelratten), boomkangaroo's, slangen, kikkers, padden, veel spinnen, vogels, casowaries (lijken op emoe's, maar hebben een blauwe kop en zijn iets kleiner), kameleons en nog vele andere dieren. Helaas kwamen alleen maar een wilde rat (met een witte staart) tegen, een aantal spinnen en als hoogtepunt een kameleon die op een tak aan het slapen was. Onze gids gaf de volle maan en het "koude" weer de schuld.

De volgende dag hebben we een cruise gemaakt op een mangrovenrivier. We zijn 2 krokodillen tegengekomen van 2,5-3 meter lang. Het is best gaaf om eens zo'n beest in het echt te zien. Op de foto's zie je waarom je niet te dicht in de buurt van deze beesten wil komen. Niet voor niks staan in het hele gebied borden dat je beter niet kan zwemmen in de rivieren.

Zaterdag zijn we weer terug naar Cairns gegaan. Cairns vind ik tot nu toe een van de meest relaxte plaatsen waar ik geweest ben. Ook al is het vrij groot, de sfeer, het weer, de mensen, de omgeving etc. is gewoon heel "laid back". Dinsdag ga ik met het vliegtuig naar Darwin, ik heb besloten om Uluru (Ayer's Rock) voorlopig over te slaan omdat het simpelweg te veel geld kost om een stuk rots (zoals veel mensen het zeggen) te zien midden in de woestijn. Maar Cairns is zeker wel een plek waar ik weer terug wil komen. Zeker voor het duiken, maar ook voor de natuur op het land waar ik nog lang niet alles van heb gezien.

Grz Ruben